December 3, 2016

Tehran Magazine Issue# 990 Catherine Daravi

Catherine Daravi Pars Equality Center's

كاترين دراوي
دوشيزه نمونه و فعال در جامعه ايراني

 بـا بـه راه افـتادن موج مهاجرت ايرانيان، بيشتر خانواده ها فرزنداني به همراه داشتند كه تازه متولد شده بودند و يا دوران كودكي خود را در كشور چندان به ياد نداشتند ‌ ‌
اين فرزندان با آنكه در كشورهاي ديگري رشد كردند و پرورش يافتند اما توانستند نام ايـران و ايـرانـي را بـه صورتي درخشان به جهانيان بشناسند و در هر بخش از فعاليت هـاي اجـتـمـاعـي به عنوان عضوي مؤثر و كاردان به كار گمارده شوند. در كنار افتخار آفريني فرزندان ايران زمين در چهار گوشه جهان، بايد به اين نكته اشاره كرد كه عده اي از جوانان پوياي ايراني با آنكه در سر زميني ديگر و با زبان و فرهنگي تازه پرورش يافته اند اما ريشه يابي نسل خود را فراموش نكرده انـد و بـا دنـبـال كـردن آن درمـي يابند كه كـشـورشـان با يك پيشينه غني تاريخي و فرهنگي ، با سر بلندي بر تارك ديگر كشورها قرار گرفته است ‌ ‌
يكي از جوانان اين نسل پويا و مسئول <كاترين دراوي> است كه براي گفتگو با او قـرار گـذاشـتـه ام. كـاتـريـن جـواني است تحصيلكرده و ميهن دوست كه به دليل عشق بـه مـردم و فـرهنگ ايران به خدمت جامعه ايراني درآمده و تمام تلاش خود را در اين راه متمركز كرده است ‌ ‌
با او كه صحبت مي كنم در مي يابم كه از فرهنگ و تاريخ هفت هزار ساله ايران آگاه است، كوروش كبير را كه اولين منشور حقوق بشر را نوشت به خوبي مي شناسد و كتاب زنـدگي او را خوانده است. ابوعلي سينا و زكـرياي رازي و فردوسي را با آثارشان مي شـنـاسد و مي داند كه در موزه هاي لوور، بـريتانيا و متروپولتين چه گنجينه هايي از بـزرگان ايراني جمع آوري شده است و در مسير تاريخ پر فراز و نشيب ايران چه بزرگاني از اين كشور برخاسته اند
او همچنين معتقد است كه ايرانيان خارج از كشور بايستي هر ساله با شوق و ذوق از نوروز استقبال كنند و اين سنت باستاني و فرهنگي را با تمام قدرت جشن گيرند ‌
به طور كلي گفتگو با او براي من غنيمت اسـت. مي گويد شما يك روزنامه نگار با سابقه و پرتجربه هستيد و من تازه شروع كرده ام. اما زماني كه زبان به سخن مي گشايد در مي يابم كه زياد آموخته و در درونش موجي از انسان دوستي و ميهن پرستي به حركت درآمده و هر روز نيز بر قدرت اين موج افزوده مي شود. زيرا ايران و ايراني را مي شناسد و مـي گـويد مذلت و مسكنت در قاموس ما ايراني ها نيست. او مي گويد ايراني ها به شب سياه فكر نمي كنند و به سپيده بعد از آن مـي انـديشنـد. كاترين دراوي همچنين به فـرداي جـوانان ايرانيان اميدوار است و مي گويد اطمينان دارم كه نسل جوان ايراني به دليل آنكه به ايراني بودن خود افتخار مي كند در جهان نام ايران و ايراني را همواره سربلند نگه مي دارد
شنيدن اين صحبت ها از زبان <كاترين دراوي> كه نماينده اي از نسل جوان پرورش يافته در خارج از كشور است، شادي آفرين است و حس مي كنم عشق و علاقه او به آب و خاك از چشمه جوشاني سيراب مي شود كه نام آن چشمه با نام ايران گره خورده است. حال با او گفتگوي صميمانه اي را آغاز مي كنـم تـا كمـي دربـاره خـودش و كارهايش بگويد
كـاتـريـن دراوي چند سال دارد؟ سئوالي كه شايد براي برخي خانم ها جالب نباشد ولي چون شما جوان هستيد ظاهراً نبايد مشكلي ايجاد كند
– دليلي ندارد. ما با شماره مي آئيم و با شماره هم مي رويم. با شماره هم زندگي مي كنيـم كـه البته ما بايد خوب زندگي كنيم، چون ايراني هستيم و در قاموس ما ايراني ها نبايد بد وجود داشته باشد. به هر حال من 31 سال دارم
چند ساله بودي كه از ايران خارج شدي؟ ‌ ‌
– هفت سالم بود ‌ ‌
ولي با اين سن كم خوب ايران را مي شناسي ‌
– چون ايراني بودم و دلم مي خواست ايراني بمانم. فضاي خانواده و نقش پدر مادر هم بسيار مهم است. به مدرسه كه رفتم با ياد گرفتن خواندن و نوشتن به دنبال ايران رفتم تا زادگاهم را بشناسم. خواندم و خواندم تا به تاريخ و فرهنگ كشورم رسيدم و ديدم كه چقدر غني و درخشان است. به خاطر همين رشتـه ادبيـات فـارسـي را در دانشگـاه لس آنجلس دنبال كردم. در اينجا بود كه فهميدم ايران در ادبيات هم سرآمد ديگر كشورهاست و كتاب هاي مولوي، خيام و حافظ به زبان انگليسي و زبان هاي ديگر ترجمه شده و در جامعه ادبي جهان تأثير گذاشته است. اما دست اندازهاي تاريخي هر بار ما را به عقب مي كشانده و باز با توجه به حركت پوياي مردم توانستيم خود را در جامعه جهاني مطرح كنيم
ما هم اكنون در هر رشته اي داراي چهره هاي درخشاني در مجامع جهاني هستيم كه همـه از فـرهنگ ايراني نشئت مي گيرد. به همين دليل كودكان ايراني هم كه با سن كم از ايـران خـارج مـي شـونـد مـي توانند هويت فرهنگي خود را داشته باشند و آن را حفظ كنند تا با تكيه بر آن درهاي موفقيت را در كشورهاي ديگر به روي خود باز كنند و ايران را هم به ديگران بشناسند
• چـه شـد كـه بـه روزنـامه نگاري علاقمند شدي؟ دليل اين سئوالم آن است چون در صحبت هايي كه با هم داشتيم شنيدم از يو سي ال اي در رشته هاي روانـشـنـاسـي و زيسـت شنـاسـي فـارغ التحصيل شده اي؟ ‌ ‌
– عشق به ايران نه تنها مرا به سوي رشته ادبيات كشاند بلكه به سوي روزنامه نگاري هم سوق داد. علتش اين بود كه درباره ايران مـطـالعات زيادي مي كردم. يكي از رشته هايم نيز به مطالعات شرقي محدود مي شد. به همين دليل هر خبري را درباره ايران در روزنامه ها و نشريات دنبال مي كردم و همين امر سبب شد به نوشتن مطالبي درباره ايران بپردازم كه در روزنامه ها به چاپ مي رسيد و هـم اكنون هم با مجله راه زندگي همكاري دارم
كار اصلي و به اصطلاح تمام وقت چيست؟ ‌ ‌
– مـن همكاري نزديكي با مركز برابري پـارسي دارم كه توسط خانم بيتا درياباري مديريت و اداره مي شود. دو سال است كه تمام وقت با مركز برابري پارس همكاري دارم و كارم ارتباط با ايرانياني است كه تازه وارد آمريكا شده اند و براي شروع به زندگي نياز به راهنمـايـي و گـذراندن دوره هايي دارند تا بتوانند با موفقيت وارد جامعه شوند ‌
قبل از آن چه مي كردي؟ در كجاها مشغول به كار بودي؟ ‌
– بـا توجه به تخصص و رشته اي كه خوانده بودم با شركت هاي آمريكايي كار مي كردم و بيشتر مديريت اجرايي شركت ها را به عـهــده داشـتـم.

<‌companies 500 Fortune‌.> شــركــت هــايــي مــاننـد 

بـه طـور كلـي دوران فعـاليتـم در شركت هاي آمريكايي پانزده سال بود. اما علاقه ام به ايران و ايراني مرا به مركز برابري پارسي رساند و اكـنــون از كــاري كــه انـجـام مـي دهـم خوشحالم. چون با هموطنانم در تماس هستم و آنها و فرزندانشان را تنها نمي گذارم تا در بلاتكليفي باقي بمانند ‌
چه كمك هايي به آنها مي شود؟
– گـذرانـدن مـراحـل اقـامت، يادگيري زبان، معرفي به بازار كار، معرفي مدرسه به بچه ها و راهنمايي هايي از اين قبيل كه به من احساس خوبي مي دهد و سبب مي شود فردا زودتر سر كارم حاضر شوم ‌
چـه پـيـامـي براي هموطنان خود داري؟
– يكديگر را دوست داشته باشند و با هم مهربان باشند. چون دوستي و مهرباني است كه مي تواند با توجه به شرايطي كه نام ايراني ها بد بر سر زبان ها افتاده ، بار ديگر اين نام را به خوبي در خاطره ها زنده كند
•ضمن تشكر از شما برايتان آرزوي مـوفـقيت بيشتر دارم و خدانگهدار مي گويم
من هم از شما و مجله خوب تهران به خاطر اين فرصت تشكر مي كنم

UA-67142800-1